Waarschijnlijk kennen alle docenten en ander onderwijspersoneel deze struggle wel. Dus hoe mooi is het dat we september kunnen afsluiten zonder?

Over fijn, leuk en mooi onderwijs gesproken. Hoe kan het toch dat er steeds minder mensen kiezen om in het onderwijs te werken? Er ontstaat momenteel in het zuiden des lands een enorm tekort aan docenten. Niet voor elk vak natuurlijk, maar toch wel voor meer vakken. Dat zal in de rest van Nederland toch zeker niet anders zijn?Waarom zijn er steeds minder mensen die net als ik het onderwijs in willen? Om jullie over te halen, non-docenten, wil ik graag alle leuke dingen opnoemen die het onderwijs te bieden heeft.

De studenten, leerlingen, deelnemers. Hoe je ze noemt, maakt niets uit. Ze horen wel op nummer één te staan. Je leert elke dag nieuwe dingen via de jongeren, ze houden je jong (of laten je even heel oud voelen). Ze hebben interesse in jou (vooral als je uitleg wil geven) en als je een beetje je best doet, kun je ze veel leren. Je kunt niet alleen een vakdocent zijn, begeleiding hoort erbij en maakt het werk zo leuk.

Letterlijk elke dag is anders. Met welk humeur je ook de school binnengaat, je weet nooit met welk humeur je het eerste lesuur verlaat. Meestal hebben de studenten haarfijn door hoe jij naar binnenkomt en zullen ze daarnaar handelen (soms dagen ze ook wel extra uit hoor). Eigenlijk hebben ze allemaal enorme voelsprieten en kun je geen les doorkomen met slechte zin, want…

Wat hebben ze een enorm slecht, maar leuk gevoel voor humor. Er is geen enkel lesuur waarin ik geen raar, apart, gek of vreemde opmerking/grap hoor waar de studenten enorm om in een deuk liggen. Ze genieten van de tijd die ze samen zijn op school en dat is ook wel te merken in hun humor. Of ze nu 16 zijn of 23, eigenlijk doet iedereen wel mee.

Collega’s, zijn ook een goede reden om voor onderwijs te kiezen. Je werkt intensief samen met anderen, met dezelfde passie, om de studenten voor te bereiden op de maatschappij, een vervolgopleiding of hun beroep. Dat is toch gewoon al geweldig?

Ik kan nog 400 redenen opnoemen waarom het onderwijs geweldig is, maar eigenlijk kun je het ook komen ervaren. Dat kan bij VISTA College, maar ik weet zeker dat het ook bij andere scholen kan. Meld je eens aan, laat weten dat je interesse hebt, ga eens kijken en wellicht vind jij het onderwijs net zo leuk als ik.

Eva Wagemans is docente aan het VISTA college in Heerlen. Het zuiden van Nederland staat niet alleen garant voor beter weer (haha), maar ook voor leuke studenten. Als docent Engels, Nederlands en burgerschap probeert ze de studenten van de ICT-afdeling communicatiever en wereldwijzer te maken. Mocht dat niet lukken, dan hebben ze tenminste een uur gelachen (al kan ze ook wel streng zijn). 

Het bericht Een ‘oproep’ om te kiezen voor het onderwijs verscheen eerst op ImpactYou.

Hoewel ik hoopte niet meer over Corona te spreken, moet ik wel. Want al die nieuwe indrukken die gaan natuurlijk ook weer gepaard met 20 à 25 nieuwe en bekende gezichten die ineens weer in een klaslokaal zitten in plaats van op teams. Waar ik ze kon vragen hun microfoon te muten als ik uitleg gaf, moet ik nu toch een paar keer gek kijken naar studenten voor ze doorhebben dat ik even kort iets wil vertellen. Namen oefenen hoort er weer bij, dus ook dat gaat vaak gepaard met iets drukkere oefeningen en doordat onze opleidingen nog steeds groeien zijn de klassen ook vaak groter en vinden lessen plaats in open lesruimtes. Al met al een aantal zeer goede redenen om overprikkeld de school te verlaten aan het einde van de werkdag. 

Reguleren lukt me nog niet zo goed (tips zijn welkom), omdat ik er, net als elk jaar, ook dit jaar toch een missie van maak om zo snel mogelijk iedereen te leren kennen. Dat gaat me ook dit jaar weer aardig af, want wat is het leuk om vreemde feitjes aan de studenten en hun namen te koppelen. Dit jaar mogen ze elkaars namen in Google intypen en zelf onderzoeken wat ze kunnen vinden over een klasgenoot. Niet de meest snelle oefening, maar wel een opdracht die past bij de ICT’ers (en ik kom eens wat meer te weten dan: mijn hobby’s zijn gamen en chillen met vrienden). 

Namen leren is voor mij het allerbelangrijkst aan het eerste contact. Je bouwt toch eerder een band op als je iemand gewoon kunt aanspreken bij zijn/haar naam dan dat je elke keer weer in het leerlingvolgsysteem het smoelenboek moet raadplegen. Het kost wel veel lestijd, dat moet je eraan willen en kunnen besteden. 

Mijn tip voor het begin van een schooljaar is toch echt wel om die tijd te nemen. Op den duur biedt het jou als docent zoveel meer rust en structuur en de student voelt zich veel sneller gezien en gehoord dan wanneer je de tijd niet neemt. Eventueel kun je het smoelenboek -ik neem daarmee stiekem aan dat elke school die wel kent- afdrukken en als flash cards gebruiken of gewoon oefenen vanuit het leerlingvolgsysteem, maar zorg dat je de student leert kennen bij naam en persoonlijkheid. 

Voor wat betreft namen, ik ben ook op zoek naar een leuke jongensnaam voor onze zoon die in december geboren wordt. Dus als je de namen van jouw leerlingen kent en je vindt er een echt heel leuk, deel die gerust. De inspiratie wordt gewaardeerd.

Eva Wagemans is docente aan het VISTA college in Heerlen. Het zuiden van Nederland staat niet alleen garant voor beter weer (haha), maar ook voor leuke studenten. Als docent Engels, Nederlands en burgerschap probeert ze de studenten van de ICT-afdeling communicatiever en wereldwijzer te maken. Mocht dat niet lukken, dan hebben ze tenminste een uur gelachen (al kan ze ook wel streng zijn). 

Het bericht Happy new school year! verscheen eerst op ImpactYou.

Waar ik echt heel bang voor ben is dat we alle positieve veranderingen die de Coronalessen ons gebracht hebben, gewoon weer gaan loslaten en weer op de oude vertrouwde voet verder gaan. De lessen vinden plaats in het lokaal, waar de docent door middel van verschillende werkvormen (of niet) kennis overdraagt of de student uitdaagt om zelf zijn kennis op te doen. Waarna na een uur de studenten weer doorgaan naar de volgende les. Het was een manier waarin we als docenten konden differentiëren zoals wij dat wilden, zoals wij dachten dat het handig was, maar waarin ook wel meer dan eens bleek dat zo’n dag voor de student er ongeveer hetzelfde uitzag – elke les opnieuw-. Online les geeft heeft mij inzichten gegeven, positieve en negatieve, over mijn lessen en over mezelf. Vooral de inzichten over mijzelf wil ik niet loslaten en ik hoop dat de collega’s door het hele land dat ook niet doen als alle studenten weer op school zijn.

De online lessen hebben er bij mij voor gezorgd dat ik anders naar de leerstof ben gaan kijken. Online zijn activerende werkvormen misschien nog wel belangrijker en mag je nóg meer variëren. Lessen waarin ik dit minder deed/doe worden ook negatiever beoordeeld door de studenten dan de lessen waarin ik bijvoorbeeld LessonUp gebruik. Hierdoor worden de studenten geactiveerd en gemotiveerd. Activerende werkvormen zijn niet alleen belangrijk online, maar ook in het klaslokaal. Mijn voornemen is dan ook om kritisch te blijven kijken naar de werkvorm die ik kies bij een werkvorm.

Tevens heb ik al een aantal keren gehoord dat als studenten de les in komen en ik mijn camera al aan heb, het lijkt alsof ik boos ben. Stiekem ben ik aan het kijken of ik alle materialen heb klaarstaan of start ik het leerlingvolgsysteem op. En dat dit ervoor zorgt dat zij soms al minder zin hebben in de les. Ze denken dan dat er iets is en dat ik extra streng ga zijn tijdens de les. Het feit dat studenten me extra wijzen op mijn ‘resting face’ is wel iets dat ik wil meenemen. Ik moet van begin tot eind vrolijk zijn en alles eerder klaar hebben staan, maar ik ben me ook bewuster van de gezichten van de studenten. Dat is namelijk het enige waar ik op af kan gaan. Op school zijn het ook wiebelende voeten, handen, mobieltjes die ik zie of andere studenten die voor het raam staan, maar tijdens de online les zijn het de gezichten. Hier wil ik ook op blijven letten voor volgend schooljaar. Op mijn eigen gezicht, maar ook op de gezichten van de studenten en wat ik daaruit kan halen.

Verder hoop ik dat ik mijn creatieve toetswijzes ook blijf behouden en niet terugval in het meer standaard toetsen. Afgelopen jaar heb ik via verschillende online tools getoetst (veilig en niet veilig) zoals Kahoot!, LessonUp, Exam.net, maar ook studenten zelf laten kiezen hoe of wat ze wilde toetsen. Zo wist ik wat zij betere manieren vonden om bepaalde kennis te toetsen.

Online lessen hebben het misschien uitdagender gemaakt, maar die uitdaging heeft er ook voor gezorgd dat we beter zijn gaan nadenken over lesgeven of leerstof. De elementen die ik heb benoemd wil ik allereerst meenemen en verbeteren en daarna zien we weer verder hoe de feedback van de studenten dan is.

Laten we ook nog meer leren van elkaar, wat wil jij meenemen als je weer volledig fysiek mag gaan lesgeven? Of heb je misschien nog tips voor mij?

Eva Wagemans is docente aan het VISTA college in Heerlen. Het zuiden van Nederland staat niet alleen garant voor beter weer (haha), maar ook voor leuke studenten. Als docent Engels, Nederlands en burgerschap probeert ze de studenten van de ICT-afdeling communicatiever en wereldwijzer te maken. Mocht dat niet lukken, dan hebben ze tenminste een uur gelachen (al kan ze ook wel streng zijn). 

Het bericht Positieve veranderingen door de online lessen verscheen eerst op ImpactYou.

Het schooljaar bij VISTA college is opgedeeld in 4 periodes van 9 of 10 weken. De laatste periode is periode 4 en dus “het gesnipperde einde” of “het rommeltje”, de tijd waarin studenten ook het overzicht enorm kwijtraken. Studenten willen de eindspurt inzetten, nog even snel een aantal toetsen of opdrachten inhalen, maar hebben niet echt duidelijk in beeld hoe dit er nu aan toe gaat. En eerlijk is eerlijk, het overzicht is voor mij ook niet altijd helemaal helder.
Vandaag neem ik jullie mee in hoe ik deze uitdaging dit jaar heb aangepakt en hoe ik dit de volgende jaren nog wil gaan uitbreiden (want al doende leert men).

Allereerst heb ik voor mezelf een duidelijk overzicht gemaakt met mijn lesrooster en alle vrije dagen. Studenten die namelijk les krijgen op maandag zijn deze periode gezegend, want er vielen maar liefst vier maandagen uit. Dit betekent echter wel dat er van de inhoud van mijn lessen weinig kan overblijven of de studenten enorm veel huiswerk moeten maken. Het overzicht zorgde ervoor dat ik dit duidelijk in beeld had en een aantal extra momenten heb kunnen inplannen om lessen in te halen op andere dagen.

Daarna heb ik dus lessen verplaatst of geruild om de studenten minder huiswerk te hoeven geven. Dit zorgt ervoor dat studenten merken dat je ze al een beetje tegenmoet komt en meer rust hebben als ze geen school hebben. Voor mezelf als docent zorgt het ervoor dat ik minder haastige lessen heb. Er is meer tijd over om even ergens over te praten.

Ik behoud ook een duidelijke communicatie met de studenten door ze al te vertellen wanneer de volgende les weer is en wat we dan gaan doen. Hierdoor zijn er minder verrassingen voor als ze ergens niet meer aan gedacht hebben. Daarnaast heb ik, sinds het thuiswerken, ook veel contact met de individuele student via de Teams chat. Hier spreken studenten mij vaak aan, maar andersom gebeurt ook geregeld.

Het einde van het jaar bij onze opleiding vaak een belangrijke eye-opener voor studenten. Ze willen toch graag over naar het volgende schooljaar en zetten de eindspurt in. Dit jaar ben ik die eindspurt gaan coördineren – voor mijn lessen – vanaf het einde van periode 3. Hierdoor zit de druk bij de studenten en bij mij niet in de allerlaatste schoolweken, maar kan ik deze verspreiden over tien schoolweken. Dit zorgt bij mezelf ook echt wel voor een extra stuk rust. Wat ik wel voor volgend jaar wil doen is alternatieve opdrachten en toetsen al klaar hebben staan, want deze dienden toch nog gemaakt te worden in de avonden, weekenden en de meivakantie. Vooruitdenken is hierin een sterk leerpunt voor mij.

Wat ik mee wil geven in deze blog is dat deze laatste weken voor studenten, leerlingen en leerkrachten toch wel voor veel onrust kunnen zorgen. Niet alleen de lessen, maar ook de voorbereiding voor volgend schooljaar en het afsluiten van de eindexamenklassen komen bij elkaar. Maak het voor jezelf dan makkelijk door een duidelijk overzicht te genereren voor jezelf en voor elkaar.

Voor nu, de donderdag voor Pinksteren, de lessen van aanstaande maandag gaan niet door, dus bij dezen een herinnering voor de klassen A.I.142 en A.I.341 😉

Eva Wagemans is docente aan het VISTA college in Heerlen. Het zuiden van Nederland staat niet alleen garant voor beter weer (haha), maar ook voor leuke studenten. Als docent Engels, Nederlands en burgerschap probeert ze de studenten van de ICT-afdeling communicatiever en wereldwijzer te maken. Mocht dat niet lukken, dan hebben ze tenminste een uur gelachen (al kan ze ook wel streng zijn). 

Het bericht Periode 4 verscheen eerst op ImpactYou.

Op dinsdag 23 maart had ik een les die ik voorafgaand al erg spannend vond. Op zondag heb ik tijdens de slaapjes van mijn dochter gewerkt om de les via LessonUp zo goed mogelijk vorm te geven. Ondanks dat het een les met de focus op spreken zou worden, is het toch altijd prettig om voor de stillere studenten iets te voorzien dat zij ook hun mening durven geven. Ook heb ik in mijn omgeving allerlei verhalen opgehaald. Kleine en grote, heftige en “och ja-verhalen”, maar wel de verhalen van mensen (vrouw/man, oud/jong) om me heen, in plaats van internet te gebruiken. Ook heb ik met een aantal studenten uit de klas contact opgenomen om er zeker van te zijn dat ik de les zo kon maken dat ik niemand een naar gevoel zou geven. Veel voorbereiding dus voor een les Engels aan een eerstejaars groep. Hopelijk vraag je je nu af waar deze les over ging, anders typ ik deze blog voor niets. 😉

De les Engels ben ik begonnen door via Teams een week op voorhand het whatsappberichtje “Text me when you get home xx” gedeeld met de vraag zich in te lezen, voor te bereiden en een kort opiniestukje van 50 woorden klaar te hebben voor het begin van de les. Dit whatsappberichtje wordt gebruikt om de moord op Sarah Everard te delen met de wereld. Hiermee wordt aandacht gevraagd voor de moorden, aanrandingen en de angsten van vrouwen. In Engeland was er iemand die vond dat vrouwen dan maar binnen moeten blijven zodra het donker is. Hierdoor zouden jongeren wellicht het signaal kunnen krijgen dat deze vrouwen het zelf schuld zijn en willen we dat echt iedereen meegeven?

Voor de les ontvang ik nog van een studente haar verhaal. Ze wil het wel graag met mij delen, maar vind het niet prettig om dit in de klas te delen. Het grijpt me aan en laait mijn zenuwen op voor de les die ik ga geven. Ga ik er wel goed aan doen om dit onderwerp aan te snijden? Ga ik niemand kwetsen?

De online les is begonnen, mijn zenuwen zijn echt wel aanwezig, de studenten weten waar we over gaan praten en noemen ook voorbeelden van gedrag dat hierbij past en absoluut niet door de beugel kan. Ik gebruik filmpjes, invulopdrachten en polls, maar het meeste maak ik nog wel gebruik van het stemgebruik van de studenten. Wat is hun opinie? Wat is voor hen overschrijdend gedrag?

Om te laten zien dat eenieder hiermee te maken kan hebben, heb ik gekozen de voorbeelden uit mijn omgeving ook te laten zien, in plaats van te horen en de eerste reactie van studenten is afschuw. Een aantal voorbeelden: “disgust, recognition, sympathy” en “Absolutely disgusting behavior” geven alweer dat het grootste gedeelte van de klas toch wel doorheeft wat kan en wat niet kan.

Natuurlijk zijn er ook in deze klas studenten die niet per se inzien dat opmerkingen ook ongewenst kunnen zijn, dus ook daar mag aandacht voor zijn. Dit maakt het voor mij als docente uitdagender om niemand voor het hoofd te stoten. Ik weet dat er in deze klas ervaringen zijn en het is mijn taak dit niet al te ver te laten oplopen. Toch is het belangrijk zulke topics juist wel aan te snijden, want ze worden er ook wijzer van, die nieuwe volwassenen.

Deze klas is volwassen genoeg om met dit topic aan de slag te gaan, dus de discussies lopen niet hoog op, maar ze reguleren het zelf heel goed. Opdrachten worden respectvol besproken en ze bieden elkaar de ruimte om hun verhaal wel of niet te delen. Zo ook mijn verhaal en waarom ik het belangrijk vindt dat jongens en meisjes respectvol luisteren naar elkaar als er “nee” gezegd wordt. Alles mag besproken worden en ze vinden het ergens ook wel logisch dat ik me meer zorgen ben gaan maken sinds mijn dochter geboren is.

Tijdens de les vraag ik aan de studenten of ze iets hebben bijgeleerd en eerlijk is eerlijk, ze geven aan dat ze weinig hebben bijgeleerd. Daar was de les ook niet echt naar gemaakt (kennis), maar meer ervaringen en meningen delen. Toch zou ik de les niet anders in willen delen of willen hebben gemaakt. Want we hebben nu twee uur gesproken en naar elkaar geluisterd, twee uur die voorbij waren voor we er erg in hadden.

En na de les, als ik met een groot glas water in de docentenruimte sta, ontvang ik de opiniestukken en een berichtje van een student in teams en weet ik dat de impact van het onderwerp voldoende is geslaagd:

Even alsnog: hartstikke bedankt mevrouw dat u dit met ons heeft gedeeld niks meer dan respect voor u als Docent, moeder van een dochtertje dat u toch zo een moeilijk onderwerp met ons heeft durven delen.

Eva Wagemans is docente aan het VISTA college in Heerlen. Het zuiden van Nederland staat niet alleen garant voor beter weer (haha), maar ook voor leuke studenten. Als docent Engels, Nederlands en burgerschap probeert ze de studenten van de ICT-afdeling communicatiever en wereldwijzer te maken. Mocht dat niet lukken, dan hebben ze tenminste een uur gelachen (al kan ze ook wel streng zijn). 

Het bericht Hoe ik het whatsapp-bericht “Text me when you get home” heb gebruikt in de les. verscheen eerst op ImpactYou.

Een week later dan gehoopt hebben we de planning rond. Alle studenten kunnen eens per week naar school en hebben naast hun gewone lessen ook een mentorles waar eventueel extra aandacht kan zijn voor het welbevinden van de studenten. Ik zeg eventueel, omdat dit in het mbo toch wel in elke les gebeurt. Het moeilijke qua planning is dat je maar de helft van de studenten in een lokaal kunt laten. Met een groep groter dan 14 komt de 1.5m in het gedrang & dat zorgt voor de uitdaging. Het liefst wil je de hele klas tegelijk zien, dat maakt het lesgeven makkelijker, maar ook het sociale gedeelte veel beter.

De maandagochtend is drukker dan normaal. Normaal is er meer tijd, maar nu moet ik mijn dochter eerder naar de gastouder brengen en ik moet haar dan ook wakker maken. Dat vindt ze niet leuk en dat gedeelte vind ik ook wat minder. De ochtend is iets hectischer dan de afgelopen weken het geval was wanneer ik vanuit thuis werkte.

Mijn week begint met examens die al gepland stonden. Examens schrijven worden studenten altijd extra vrolijk van op de maandagochtend, dus we proberen er maar meteen plezier in te brengen door er vrolijk op in te springen. Ik ben oprecht blij de studenten te zien, al hoefde dat voor mij niet per se met examens 😉

Gelukkig is er ook ruimte tussendoor om met collega’s bij te kletsen. Want ook hen heb ik tijden niet gezien. Via teams overleggen is ook anders dan onder het genot van een kopje koffie de afgelopen weken te bespreken. Ik merk dat de collega’s ook blij zijn weer op school te mogen zijn. Hiervoor zijn we toch docenten geworden.

Op dinsdag ben ik weer de hele dag op school, ondanks dat mijn lessen online plaatsvinden. Want nu wordt het toch ook makkelijker om na een examen te blijven hangen en online vanuit school les te geven. De week staat vol met afspraken op school en online en het is heerlijk te kunnen afwisselen tussen de keukentafel en een klaslokaal/kantoor. Het zorgt voor mij weer voor een vernieuwde energie. Weer zin om die extra stap te zetten, die extra vergadering in te plannen, maar ook andere gesprekken aan te gaan met de studenten. Want online is een goede tweede keus, maar voor de persoonlijke gesprekken zal ik altijd blijven kiezen voor elkaar in de ogen aankijken en samen zitten. Die gesprekken zijn afgelopen week veel beter gegaan. Studenten delen sneller iets als ze je zien, maar vaak durven ze ook beter hun gevoel te uitten.

Al met al was het voor mij een goede week! Vandaag, vrijdag, werk ik thuis. Gezellig met mijn dochter aan mijn zij. En zo is de perfecte balans voor mij weer gevonden!

Ik wens jullie allemaal veel schoolplezier!

Eva Wagemans is docente aan het VISTA college in Heerlen. Het zuiden van Nederland staat niet alleen garant voor beter weer (haha), maar ook voor leuke studenten. Als docent Engels, Nederlands en burgerschap probeert ze de studenten van de ICT-afdeling communicatiever en wereldwijzer te maken. Mocht dat niet lukken, dan hebben ze tenminste een uur gelachen (al kan ze ook wel streng zijn). 

Het bericht De eerste week op school verscheen eerst op ImpactYou.

En zo zit ik weer op de dag dat er een nieuwe persconferentie gaat plaatsvinden, 23 februari 2021. Alles lekt elke keer uit en zo ook nu. Er lijken versoepelingen te komen voor het onderwijs en dat vind ik elke keer interessant.

We hebben in het zuiden natuurlijk net de carnavalsvakantie achter de rug, dus er is nog wat frisse moed bij de studenten, maar er zijn steeds meer studenten die het niet meer lukt. Het lukt hen niet meer om thuis te zitten de hele dag, om de hele dag actief mee te doen. Ik krijg steeds meer berichtjes van studenten die hun webcam niet willen aanzetten of niet mee willen/kunnen doen doordat er iets aan de hand is.

De vooruitzichten dat de studenten mogelijk weer af en toe naar school mogen, maakt hen vrolijker. De versoepelingen die aangekondigd zijn, houden in dat middelbare scholieren en studenten van het mbo-onderwijs mogelijk één dag per week naar school mogen. De organisatie daarvan is natuurlijk iets anders. Hoe beslis je welke scholieren/studenten wanneer naar school mogen? Het is lastig, want je zou iedereen elke week een dag naar school willen laten komen, maar tegelijkertijd weten we allemaal dat dat niet gaat lukken. Zeker niet als we allemaal 1.5 meter uit elkaar moeten blijven. Logisch, maar wel jammer. Want dat betekent dat we nog steeds niet iedereen elke keer kunnen zien en dat zou het fijnst zijn. Toch zorgt het ook voor enige ademruimte bij een aantal studenten. Eindelijk weer naar school, al is het dan maar voor één dag!

Tot we weer volledig naar school mogen, blijven we zoeken naar de beste manieren om studenten en leerlingen te motiveren. Soms door juist onderwijs aan te bieden dat niet achter de computer plaatsvindt, soms door de boel de boel te laten en soms door samen keihard te werken.

Houd de moed erin! Ik ben alvast benieuwd naar hoe de versoepelingen in de praktijk gaan werken. Jij ook?

Eva Wagemans is docente aan het VISTA college in Heerlen. Het zuiden van Nederland staat niet alleen garant voor beter weer (haha), maar ook voor leuke studenten. Als docent Engels, Nederlands en burgerschap probeert ze de studenten van de ICT-afdeling communicatiever en wereldwijzer te maken. Mocht dat niet lukken, dan hebben ze tenminste een uur gelachen (al kan ze ook wel streng zijn). 

Het bericht Al bijna een jaar lang online lesgeven… verscheen eerst op ImpactYou.

Het alfabet heeft 26 letters, als taaldocent houd je van die gekke dingen ;). Die ga ik dus gebruiken vandaag om jullie te laten zien wat ik allemaal mis.
Student A die altijd vroeger op school is dan ik, die al klaar zit met een lach op zijn gezicht. Of juist student B, die ook al vroeg is, maar puur omdat zijn bus maar 1 keer per uur rijdt. Student C die opstartproblemen heeft en wacht tot we hem de vierde keer hebben mogen herinneren dat zijn jas nog uit moet en student D die midden in de winter met een T-shirt zit, omdat hij het zo warm heeft.
E heeft het niet zo gezellig thuis en blijft na de les altijd even hangen om te vertellen of F en G die je nooit afzonderlijk van elkaar ziet, omdat ze gewoon ongeveer aan elkaar geplakt zitten.
Student H heeft wat moeite met regels en autoriteit, dus die gaat wel vaker tegen je in, terwijl student I dan hard zucht in de les omdat hij gewoon verder wil.
Student J heeft een leuke naam om grapjes mee te maken en student K maakt grapjes over zijn afkomst (gelukkig mag ik meedoen 😉 ). Student L zit nog langer op deze school dan dat ik er werk en hij vindt het leuk als ik hem vraag nu eens eindelijk te gaan. Student M is niet zo blij met mij, want ik ben voor hem te druk en N vindt mijn grapjes helemaal niet grappig. O heeft enorm veel last van dyslectie en is daarnaast ook heel bang daardoor lage punten te scoren. Student P is dat juist niet, hij vindt dat hij gewoon op het hbo zou moeten zitten. Van student Q vragen we ons af of ICT zijn richting wel is, terwijl student R een echte ICT’er is en het ver kan gaan schoppen.
En als we dan gaan kijken naar student S die klaar is voor zijn laatste examens, zien we daarnaast zijn beste vriend student T die juist al 2 keer te laat is gekomen bij examens. Ik mis ook zeker student U, die wil het liefst in de pauze samen koffiedrinken & student W kijkt graag dezelfde series en geeft alvast de spoilers voor de nieuwste aflevering.
En thuis gaat dat verder hoor, want student X werkt in de supermarkt waar ik boodschappen doe en stelt dan zijn vragen die hij nog niet heeft gesteld (heerlijk op de zaterdag). Het kan altijd erger, want student Y mailt het liefst rond 2 uur in de nacht en student Z heeft als een van de enige studenten mijn privénummer zodat ze altijd kan bellen als er iets is.

Dit mis ik, snappen jullie nu waarom ik graag terug naar school ga?

Het bericht Mijn studenten-alfabet verscheen eerst op ImpactYou.

Online onderwijs is totaal anders dan het fysieke onderwijs. Ik wil kunnen blijven vragen naar hun nieuwe schoenen, complimenten geven over hoe vrolijk studenten eruit zien en actieve (écht actieve) werkvormen blijven uitproberen of herhalen als ze goed werken. Maar ik merk dat ik zelf af en toe ook begin in te kakken, samen met onze studenten.

Als ik mezelf omschrijf als docent, voor corona dan, dan omschrijf ik mezelf als actief. Ik loop door de klas, benoem zaken die ik zie en maak veel grapjes. Grapjes die soms een beetje de grens opzoeken, maar ook waar de meeste studenten toch echt wel mee kunnen lachen. Voor mij is het belangrijk dat ik actief blijf, om zo ook de studenten te activeren. Want ik vraag soms veel van ze. Soms moeten ze mij iets uitleggen voor de lessen Engels, soms moeten ze de (zoveelste) herhaling van de werkwoordsvormen voor Nederlands blijven invullen en soms wil ik de discussie aangaan over belangrijke zaken bij burgerschap. Maar dat kan niet zomaar allemaal.

Ja, ik heb genoeg kennis in mijn broekzak voor online werkvormen. Ik mocht voor mijn collega’s zelfs een online les verzorgen met veeeel werkvormen. Ik vind het nog steeds leuk om discussies te voeren met studenten en hun dat onderling laten doen. Maar die verdomde webcams en microfoons willen niet altijd meewerken. Of ik heb een leuk grapje gemaakt en mijn eigen microfoon staat uit!
Ik merk dat het mijzelf veel meer moeite kost om interessant en vrolijk te blijven voor studenten en dat merk ik ook terug.

Mijn communicatie is een belangrijk aandachtspunt geworden. Mijn vriend wees me erop toen hij even snel beneden koffie kwam halen: “Je komt soms wel heel bot over.” En dan kan ik mezelf verdedigen dat de studenten wel weten hoe ik ben, maar is dat wel zo? Zou ik niet juist diegene moeten zijn die positief blijft terwijl zij hartstikke klaar zijn met online onderwijs en meermaals aangeven dat ze naar school willen?
Ja, die persoon zou ik moeten zijn. Helaas merk ik toch dat het online onderwijs ook mij eronder gaat krijgen als ik nu niet ga veranderen.

En natuurlijk zou dit geen goede blog zijn, als ik hier niet al een beetje mee geworsteld heb en opties voor mezelf heb gezocht het positiever te maken.
Afgelopen week heb ik daarom in de lessen burgerschap, naast natuurlijk het bespreken van “Waarom zou je je wel/niet laten vaccineren” en “Wat is jouw mening over de gebeurtenissen in Amerika” ook gewoon gehad over de lesstof. Die ging deze keer over sexting. En dat vind ik spannend. Want het is een precair onderwerp, waar ik heel voorzichtig mee wil omgaan. En toch heb ik het gedaan, met een lach op mijn gezicht en geprobeerd om zowel de gevaarlijke kant als natuurlijk de “waarom gebeurt het?”-kant goed te belichten. Er zit natuurlijk een risico in dat studenten iets opnemen en het verdraaien, maar ik vind het wel belangrijk dat we het vertrouwen houden in elkaar. Zij in mij en ik in de studenten.

Ik hoop, en jullie wellicht met mij, dat we snel weer terug kunnen naar school. Met z’n allen in een klas. Dat we weer kunnen lesgeven en persoonlijk kunnen begeleiden. Dat we gewoon weer alles kunnen bespreken dat bij de lessen hoort (en waar studenten nood aan hebben).

Als jullie nog tips voor mij hebben om positief te blijven: GRAAG. Deel ze, daar leren we weer van.
Voor nu ga ik proberen de feedback van mijn vriend ter harte te nemen en echt op mijn woorden en uitdrukkingen te letten. Heb jij iets dat je zou willen verbeteren? Dan maken we daar ons thuiswerkvoornemen van.

Eva Wagemans is docente aan het VISTA college in Heerlen. Het zuiden van Nederland staat niet alleen garant voor beter weer (haha), maar ook voor leuke studenten. Als docent Engels, Nederlands en burgerschap probeert ze de studenten van de ICT-afdeling communicatiever en wereldwijzer te maken. Mocht dat niet lukken, dan hebben ze tenminste een uur gelachen (al kan ze ook wel streng zijn). 

Het bericht Mijn uitdagingen rondom online lesgeven verscheen eerst op ImpactYou.

We hebben Corona meegemaakt (en maken het nog dagelijks mee). Ineens was er veel aandacht voor niezen in je elleboog (wat waren we vooraf ook vies hè), je handen wassen (duh, maar zo vaak?) en afstand houden. De eerste persconferentie diende zich aan en bijna heel Nederland keek ernaar.

Op school werd het angstvallig rustiger. Studenten bleven thuis, studenten werden bang of maakten er juist heel veel grapjes over. Met mijn dikke, zwangere buik werd ook ik angstiger en mijn omgeving vond het misschien voor mij nog wel spannender. Toch had ik alle hoop dat alles goed zou komen.

In maart werd echter bekend dat we thuis moesten blijven. Dat betekende geen lessen meer op locatie voor dat schooljaar. Geen afscheid nemen van de laatstejaarsstudenten of mentorklassen en het betekende dat ik mijn collega’s gewoon nog veel langer niet zou zien. Het werd een aparte tijd. De lessen waren online, en daar was ik zeker niet bedreven in. Ik moest heel veel op heel korte tijd leren & ondertussen werd ik banger dat ik niet de volledige babyuitzet bij elkaar zou krijgen want de levertijden werden langer en langer en veel winkels sloten hun deuren.
Ik denk dat ik heel eerlijk mag zijn en mag zeggen dat ik die tijd toch wel als enorm stressvol heb ervaren.

Waar de stress echter voor veel collega’s en studenten verder ging, ben ik uiteindelijk begin april met zwangerschapsverlof gegaan. Een heel andere tijd brak aan, want ik wilde zo weinig mogelijk met mijn werk bezig zijn (dat lukte niet zo goed) en zoveel mogelijk ontspannen, maar leuke dingen doen zat er niet in. Niet even lunchen met vriendinnen of een babyshower, maar vooral thuisblijven en zorgen dat je niet ziek wordt.

Mijn werk hield ik daardoor wel een beetje in het oog. Ik “bemoeide” me nog met een aantal zaken tot onze dochter ter wereld kwam. Want vanaf dat moment was alles anders. Corona was rot, maar onze baby was geweldig. Liefde op het eerste gezicht en dat maakte alles helemaal goed.

Wat ik hoop is dat jullie allemaal iets moois hebben meegemaakt in 2020 dat jullie toch laat terugdenken aan een fijne tijd. Corona heeft ons wijsheden en veel rust gebracht, maar heeft ook enorm veel verdriet gekost. Wat ik probeer te doen is voor mezelf de leuke punten eruit te halen, want anders wordt 2020 een stom en weggegooid jaar.

Laat 2021 een mooier jaar worden waarin het leven gevierd mag worden, we elkaar een knuffel kunnen geven als we het nodig vinden en gewoon weer naar school mogen.

Ik wens jullie allemaal hele fijne, rustige feestdagen en het allerbeste in 2021!

Eva Wagemans is docente aan het VISTA college in Heerlen. Het zuiden van Nederland staat niet alleen garant voor beter weer (haha), maar ook voor leuke studenten. Als docent Engels, Nederlands en burgerschap probeert ze de studenten van de ICT-afdeling communicatiever en wereldwijzer te maken. Mocht dat niet lukken, dan hebben ze tenminste een uur gelachen (al kan ze ook wel streng zijn). 

Het bericht Einde van 2020 verscheen eerst op ImpactYou.